در دل من، خاطره ای است

مثل سنگی سفید در دل دیوار

مرا با آن سر جنگ نیست، توان جنگ نیست

خاطره سرخوشی و ناخوشی من است

هر که به چشمانم بنگرد

نمی تواند که آن را نبیند

نمی تواند که به فکر ننشیند

نمی تواند خاموش و غمین نگردد

تو گویی به قصه ای تلخ گوش داده باشد

...

می دانم خدایان آدمیان را به اشیاء تبدیل می کنند

و می گذارند دل آگاهی آدمی زنده و آزاد بماند

تا زنده نگه دارند معجزه رنج را

 بدین سان تو در من به هیئت خاطره ای درآمدی
 

 شعر از : آنا آخماتووا